Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Εμείς τα βολεύουμε με τους ανεγκέφαλους

Τυπικό είδος εγκεφάλου με το
οποίο ο Έλληνας βολεύεται μια χαρά.
Διαβάζω στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» (είναι εφημερίδα...) και δεν πιστεύω στα μάτια μου. Άρθρο με τίτλο «Η καινοτόμος Ελλάδα μεταναστεύει», αναφέρει ότι: «Συνολικά πάνω από 100.000 Έλληνες επιστήμονες, στην πλειονότητα νέοι, βρίσκονται στο εξωτερικό, είτε έχοντας εδραιωθεί επαγγελματικά είτε αναζητώντας μία καλή θέση εργασίας. Επίσης, ακόμη 30.000 σπουδάζουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, πολλοί εκ των οποίων προσβλέπουν σε αναζήτηση εργασίας ώστε να μείνουν μόνιμα στην ξένη χώρα... Στο εξωτερικό αρχίζουν να αναζητούν την τύχη τους και έμπειροι πανεπιστημιακοί και ερευνητές, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επιστημονικής έρευνας...». Και «τα στοιχεία που αποτυπώνουν το μεγάλο πρόβλημα της “διαρροής εγκεφάλων” από την Ελλάδα» παρουσιάζονται ως «στοιχεία σοκ».
Εντάξει, να δικαιολογήσω το χαρακτηρισμό, γιατί κάποιος που διαβάζει το κείμενο, πράγματι παθαίνει σοκ και ίσως πέφτει από τα σύννεφα αλλά για πολύ διαφορετικούς λόγους από εκείνους που φαντάζεται η εφημερίδα. Μια εφημερίδα που θέλει να λέγεται σοβαρή να δημοσιεύει τέτοιο άρθρο. Μμμμ, μπράβο και σε ανώτερα. Γιατί προσωπικά δε βλέπω ούτε και νιώθω το παραμικρό σοκ διαβάζοντας ότι οι εγκέφαλοι μάς εγκαταλείπουν. Ωραία, φεύγουν οι εγκέφαλοι που μπορούν να καινοτομήσουν, που έχουν όρεξη για δουλειά, που επιθυμούν να διακριθούν, που θέλουν να προσφέρουν, που διαθέτουν εξαιρετικά εφόδια, που χαρακτηρίζονται από δυναμισμό... Ε και! 
Σοκ και κουραφέξαλα. Καλά κάνουν και φεύγουν και να πάνε όπου θέλουν και να πάνε στο καλό. Τι έπρεπε να κάνουν; Μήπως έπρεπε να μείνουν; Γιατί και να έμεναν θα τους αξιοποιούσαμε; Πόσο ανόητος μπορεί να είναι κάποιος για να επιθυμεί κάτι τέτοιο! Φεύγουν οι «εγκέφαλοι», γιατί μόνο να βλάψουν θα μπορούσαν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα ως εθνική οντότητα. Εμείς -ιστορικά τεκμηριωμένο- δε χρειαζόμαστε -ποτέ δε χρειαστήκαμε- «εγκεφάλους» και δη εγκεφάλους που μπορούν να λειτουργήσουν με βάση τη λογική. Εμείς πανταχόθεν χρειαζόμασταν ανεγκέφαλους.
Σκεφτείτε (αυτό, βέβαια, μπορεί να συμβεί, μόνο αν ανήκετε στους τελευταίους «εγκεφάλους» που δεν την έχουν κάνει ακόμα από τη χώρα)! Έστω λοιπόν, ότι οι εγκέφαλοι έμεναν εδώ και μάλιστα τους δινόταν (υπόθεση εργασίας) και η ευκαιρία να συμμετέχουν στα επιστημονικά, καλλιτεχνικά, εκπαιδευτικά, οικονομικά και κυρίως πολιτικά δρώμενα της χώρας. Τι θα έκαναν στην περίπτωση αυτή; Δε θέλει πολλή σκέψη. Θα προσπαθούσαν να βάλουν τα πράγματα σε τάξη. Θα προωθούσαν την αξιολόγηση και άρα τους πιο ικανούς παντού. Θα έδιναν ώθηση στην παραγωγικότητα και την καινοτομία. Θα συρρίκνωναν και θα έκαναν λειτουργικό το Δημόσιο. Θα περιόριζαν το λαϊκισμό. Θα καταδίκαζαν τα σκάνδαλα. Θα στήριζαν τη διαφάνεια. Θα μπουζούριαζαν τους εμπλεκόμενους σε σκάνδαλα πολιτικούς και γενικότερα δημόσιους λειτουργούς. Θα περιθωριοποιούσαν τους καταληψίες. Το χειρότερο δε όλων θα ήταν ότι θα επιθυμούσαν και τελικά ίσως το κατάφερναν να οδηγήσουν μια ολόκληρη χώρα και τον υπερήφανο λαό της μαζί (που είναι ο καλύτερος της Οικουμένης) στην ανάπτυξη. Εφιάλτης. Απλά εφιάλτης τρομακτικός. 
Για τέτοια είμαστε; Όχι και πάλι όχι. Και μάλιστα με κεφαλαία (Ο Χου Ι), όπως εκείνο το ξεγυρισμένο που είχαμε πει στο Μουσολίνι στα αρχαία χρόνια. Το να έμεναν θα ήταν σοκ πραγματικό, όχι το ότι φεύγουν. Οπότε άσε τους εγκεφάλους να πάρουν το δρόμο τους και εμείς μια χαρά τα βολεύουμε με τους ανεγκέφαλους. Αυτούς ξέρουμε, αυτούς εμπιστευόμαστε. Δε θα αλλάξουμε τώρα στα πίσω πίσω. Αυτοί μας καταλαβαίνουν. Αυτοί μας πονούν. Αυτοί μας καλοπιάνουν τόσα χρόνια οδηγώντας μας στην πλήρη καταστροφή. Αυτοί νιώθουν ότι δε θέλουμε να εξελιχτούμε. Γιατί άντε και εξελιχτήκαμε. Με τι θα γκρινιάζουμε, με τι θα μιζεριάζουμε; Δηλαδή, τι θα λέμε τότε; «Πω πωωω, τι ανάπτυξη είναι αυτή, δεν αντέχουμε άλλο»; Μπορεί να ήμασταν και χαρούμενοι. Είναι παράλογο ακόμα και για τον πλήρως ανεγκέφαλο. 
Οπότε ας τους αφήσουμε να φύγουν κι ας αφήσουμε τα δακρύβρεχτα του στιλ: «φεύγουν τα παιδάκια μας και πάνε στα ξένα και τι θα κάνουμε τώρα και ποιος θα μας φέρνει ένα ποτήρι νερό στα γεράματα». Δεν τους χρειαζόμαστε, γιατί αυτοί δε θα ανέχονταν ούτε την αυθαιρεσία ούτε το λαϊκισμό ούτε τις καταλήψεις. Αυτοί θα ήθελαν να λειτουργούν όλα ρολόι. Να φύγουν, λοιπόν, να φύγουν και να ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους. Κι εμείς θα συνεχίσουμε να εμπιστευόμαστε εκείνους που μας τάζουν λαγούς με πετραχήλια, σκίζουν τα μνημόνια, υπόσχονται ότι θα γιγαντώσουν το δημόσιο με τα κολλητά τους ανίκανα και ανεγκέφαλα κομματόσκυλα, φουσκώνουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους στο όνομα ενός κενού νοήματος πατριωτισμού. Να φύγουν και εμείς να συνεχίσουμε ήσυχοι τις καταλήψεις πανεπιστημίων, δρόμων, δημόσιων κτηρίων, παραλίων, πεζοδρομίων... έτσι ώστε να μη λειτουργεί τίποτε όπως πρέπει και να εμποδίζουμε την παραγωγή νέων εγκεφάλων. Δεν τους χρειαζόμαστε. Η καινοτόμος Ελλάδα μπορεί να μεταναστεύει, μένει όμως εκείνη που πραγματικά χρειαζόμαστε! Κι εμείς θα εξακολουθήσουμε να τα βρίσκουμε με τους ανεγκέφαλους που μένουν εδώ πιστοί στο καθήκον. Τέτοιοι είμαστε άλλωστε... και όχι επειδή κάποιοι μάς ψεκάζουν. 

*Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι αυτή η χώρα δεν είναι δική μας. 
 Απλώς... την έχουμε καταλάβει.


3 σχόλια:

Georgios Voutselas είπε...

Κύριε Ζάχο ,
χαιρετώ.

Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω στον χαρακτηρισμό εκείνων που τρέπονται σε φυγή ως ''τα μυαλά της χώρας μας''.

Τα συγκεκριμένα άτομα δεν είναι τίποτα περισσότερο απο εργάτες, οπως ήταν οι επι μαστιγίου μαύροι στα βαμβακοχώραφα της Αμερικής και στις καλλιέργειες ζαχαρότευτλων στα Κανάρια την εποχή της μεγάλης εξόδου.

Τίποτα περισσότερο , τίποτα λιγότερο.

Ας επιχειρηματολογησω όμως για να μην φανώ ως κρητής του καναπέ.

Γιατί άραγε έφυγαν ετούτα τα ''μυαλά '' από τη χώρα μας ;

Αφού είχαν τις γνώσεις και φυσικά την πηγαία έμπνευση ,γιατί δεν δημιούργησαν εδώ;

Τους εμποδίζουν οι πάντες στο Ελλαδιστάν;

Δηλαδή έξω στην Αμερική ή στην Γερμανία θα τους αγκαλιάσουν και θα τους τάξουν τον κόσμο όλο;

Ο ανταγωνισμός ειναι πολύ μεγαλύτερος και το σύστημα αξιολόγησης μιας καινοτομίας περνά πάντοτε απο το φίλτρο της αγοράς .
''Αν δεν πουλάει γιατι να το βγάλω στην αγορά''

Άραγε ένα ''μυαλό'' όπως ο tesla, ο edison , ο ford ,ο gutenberg σκεπτόντουσαν τι θα πεί η αγορά για την δημιουργία τους;

Άραγε που καταλήγουν οι περισσότεροι έλληνες που φεύγουν για το εξωτερικό;

Μήπως γυρνάνε ως καθηγητές στα δημόσια πανεπιστήμια;
(Those who can't do, teach )

Μήπως ψάχνουν για καμία εταιρεία να βολευτούν με μισθό σταθερο και αξιοπρεπή και ζούν παρόμοια με αυτούς στην Ελλάδα ,απλώς σε διαφορετικά βοιωτικά επίπεδα;

Τι τελικά χαρακτηρίζει ένα ''μυαλό'';

Μήπως η τάση να γίνει ένας προμηθέας της γνώσης;
(Ν. Λυγερός)

Ή μήπως αυτός που θα δημιουργήσει και θα αναδιαμορφώσει αυτό που για εκείνον πλέον δεν εστί γνώση;


Ποίος είναι τελικά ''μυαλό'' και πώς μπορώ κι εγώ να γίνω μπαμπά;

''Μυαλό'' είναι αυτός που δεν τον νοιάζει που βρίσκεται, σε ποιο πανεπιστήμιο,σε ποιά πόλη , σε ποια χώρα.

Δεν τον νοιάζει τι πολιτικό σύστημα επικρατεί , τι προϋποθέσεις υπάρχουν στην αγορά γιατι απλούστατα δεν απευθύνεται στην αγορά.

Δεν τον νοιάζει ποιός είναι , απο που προέρχεται αλλά μονάχα ο σκοπός του.

Και αυτός ολοκληρώνεται μόνο όταν η προσφορά του στην ανθρωπότητα μείνει αέναα χαραγμένη .

Τι είναι η προσφορά στην ανθρωπότητα μπαμπά;

Μα σ' αυτό δεν υπάρχει απάντηση ξεκάθαρη, το σίγουρο παιδί μου είναι ένα:
δεν είναι η φυγή σου απο μια χώρα για να βρείς ευνοϊκότερες συνθήκες για την πάρτη σου.

Το ''χέρι'' του Σμίθ έχει κοπεί εδώ και καιρό,παρ όλα αυτά ο νέος συνεχίζει να μπαίνει στο πανεπιστήμιο με την ψυχή του γεμάτη κοπρολαγνεία.

Και όταν βγαίνει αριστούχος( με ελάχιστες εξαιρέσεις)
πηγαίνει σε ένα άλλο πανεπιστήμιο για να συνεχίσει το ακοσκίνιστο ΄΄μπάζωμα'' γνώσεων μέχρι να φουσκώσει τόσο πολύ το curriculum vitae που θα προσληφθεί είτε γιατί κάποιος βαρέθηκε να το διαβάσει ,είτε γιατι ο κύκλος του kondratief θα εχει περάσει και θα μπορεί να βρεί ''δουλεία '' και η χωλαίνουσα Μαρία.

Αυτό παιδί μου σίγουρα δεν λέγεται ''μυαλό''...



Με αγάπη
Γιώργος

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Ζάχο,

εγώ θα χώριζα "τα μυαλά" σε 4 κατηγορίες.

1. Αυτούς που φεύγουν, γιατί πολύ απλά η Ελλάδα είναι μικρή γι' αυτούς, δεν τους χωράει. Αυτοί καλά κάνουν και με το δίκιο τους φεύγουν.

2. Αυτούς που φεύγουν και κοιτάνε την πάρτη τους. Αυτούς δηλαδή που περιγράφει ο φίλος Γιώργος ως εργάτες και ότι ζούνε παρόμοια με τους Έλληνες στο εξωτερικό, αλλά με ανώτερο βιοτικό επίπεδο.

3. Αυτούς που ενώ έχουν δοκιμάσει το εξωτερικό, γυρνάνε, γιατί αγαπούν πολύ την Ελλάδα. Αρκετοί από αυτούς είναι είτε αδύναμοι χαρακτήρες και θέλουν να βρίσκονται κοντά σε οικογένεια και φίλους ή σκέφτονται ότι η ζωή δεν είναι μόνο καριέρα και χρήματα.

4. Αυτοί που ενώ ανήκουν στην πρώτη κατηγορία (σαφώς πιο ικανοί από τους υπόλοιπους), γυρνάνε στην Ελλάδα για να βοηθήσουν με τα κοινά και να πάει η Ελλάδα μπροστά.

Το θέμα της όλης υπόθεσης όμως είναι ότι στην τέταρτη κατηγορία εντάσσονται οι λιγότεροι, είναι σαν ψίλοι στα άχυρα. Ο μεγαλύτερος προβληματισμός όμως είναι ότι ακόμα κι αν υποθέταμε ότι βρισκόταν ένας επαρκές αριθμός των τελευταίων, θα ήταν αυτός ικανός να πείσει την κρίσιμη μάζα στην Ελλάδα για τη σωστή κατεύθυνση; Δυστυχώς τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις μας αποθαρρύνουν για ένα τέτοιο ενδεχόμενο και για το που κυμαίνεται η κοινή "λογική" στην Ελλάδα.

Θα το πάω και λίγο στην πολιτική τώρα: Όχι ότι τα άλλα κομμάτα είναι πολύ καλύτερα, αλλά σίγουρα πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση. Αν βγει όμως ο κ. Τσίπρας (τον οποίο έτυχε να γνωρίσω προσφάτως από κοντά και μιλούσε αρκετά λογικά, καμία σχέση με τα ουρλιαχτά της βουλής) ίσως να καταλήξει σαν το τωρινό πρωθυπουργό, ο οποίος πρότεινε ΖΑΠΕΙΑ κλπ, αλλά όταν βγήκε στην κυβέρνηση ακολούθησε τελείως διαφορετική πολιτική, αυτή η οποία μας επιβλήθηκε από τους εταίρους.

Καλή σας ημέρα!
Δημήτρης Χλ.

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Ζάχο,

Ως νέος του 2014 (21 χρονών),τείνω να διαφωνώ με τη λογική σας.Μου φαίνεται ότι η νέα γενιά είναι μικρό,εγωιστικό και λίγο να παίρνει τόσο εύκολα μια απόφαση,αυτήν της μετανάστευσης στο εξωτερικό.
Νομίζω ότι το άρθρο της εφημερίδας αναφέρεται κυρίως στην δραματική αύξηση των ποσοστών μετανάστευσης στη νεολαία τα τελευταία 5-6 χρόνια.Είναι γεγονός ότι όταν σε μια κατάσταση υπάρχει δράση(μνημόνια,υποχρηματοδοτήσεις στην υγεία και στην παιδεία,σάπιο πολιτικό σύστημα,σκάνδαλα,διαπλοκή κλπ),τότε θα υπάρχει και αντίδραση(π.χ μετανάστευση).
Νομίζω όμως,πως ο σημερινός όρος της μετανάστευσης προς το εξωτερικό διαφέρει με αυτόν που χρησιμοποιούσαμε πριν από 10-20 χρόνια.Και όλο αυτό,διότι ο όρος σήμερα συμπίπτει με αυτόν της οικονομικής προσφυγιάς,με την έννοια ότι σήμερα λίγοι είναι αυτοί που μεταναστεύουν με τη λογική του κοσμοπολιτισμού.Οι περισσότεροι φεύγουν γιατί θέλουν να βρουν όλα αυτά που δεν τους παρέχει το κράτος πρόνοιας τους.Υγεία,παιδεία,εργασία,ζωή με αξιοπρέπεια.

Για να μην κουράσω,νομίζω πως δεν είναι στο dna των Ελλήνων,σαν λαός,ούτε να κλέβει,ούτε να φοροδιαφεύγει,ούτε να είναι λαμόγιο,ούτε να είναι τεμπέλης.Πιστεύω,πως σε αυτές τις συνθήκες που ζούμε σήμερα,είναι ιστορικό καθήκον για εμάς τη νέα γενιά,όλα αυτά που έχουν οδηγήσει την χώρα στο περιθώριο να τα αλλάξουμε.Και αυτό ξεκινάει από τον καθένα μας.

Μου φαίνεται κάπως ποταπό,όταν υπάρχει ένα πρόβλημα,πόσο μάλλον συνολικό,να το βάζουμε απλά για ύπνο(φεύγοντας)και να μην το λύνουμε ....

Με εκτίμηση,
ένας παλιός μαθητής σας